در کنوانسیون پاریس و موافقت نامه تریپس تعریفی از علائم مشهور نشده است اما در موافقت نامه تریپس برای علامت مشهور عنوان شده است :

_ حسن شهرت عمومی
بند 2 ماده 16 مقرر می دارد که در احراز اینکه یک علامت تجاری معروفیت دارد یا نه ، آگاهی آن بخش از جامعه که به آن مربوط می شود باید در نظر گرفته شود. به دنبال یک علامت گشتن در بازار ، نوعی دلیل بر شهرت آن علامت بین عموم می باشد.
ماده 6 مکرر کنوانسیون 1967 با تغییرات لازم ، در مورد خدمات نیز قابل اعمال خواهد بود. در احراز اینکه آیا یک علامت تجاری معروفیت دارد یا نه ، اعضاء ، آگاهی از این علامت تجاری در بخش معینی از جامعه ، از جمله آگاهی در قلمرو عضو مربوط در نتیجه تبلیغ علامت تجاری مزبور، بدست آمده است را در نظر خواهند گرفت.

_ تبلیغات
همان طور که در بند 2 ماده 16 موافقت نامه تریپس آمده در احراز اینکه یک علامت تجاری معروفیت دارد یا نه ، اشاره به تبلیغ علامت تجاری نموده و آن را در مشهور بودن علامت موثر قلمداد نموده است. لذا می توان گفت میزان تبلیغاتی که جهت انتشار علامت مخاطبین معین می گردد، معیار دیگری در مشهور بودن علامت می باشد.

_ عوامل دیگر
برای مشهور بودن علامت تجاری به جز موارد بالا به عوامل دیگر نیز می توان اشاره کرد که در اشتهار علامت تاثیرگذارند:
 تاریخچه ثبت علامت و اولین تاریخی که در آن علامت به ثبت رسیده است.

 _میزان ثبت جهانی علامت.
 ارزش علامت به عنوان یکی از دارایی های شرکت.
از نکات قابل توجه در مشهور بودن علامت تجاری این است که مشهور بودن یک علامت در یک کشور دلیل شهرت آن در کشور یا کشورهای دیگر نمی گردد.
موافقت نامه تریپس در ذیل بند 3 ماده 16 حمایت بیشتری از علائم تجاری نسبت به کنوانسیون پاریس به عمل می آورد. ماده مکرر کنوانسیون پاریس (1967) با تغییرات لازم در مورد کالاها یا خدماتی که علامت تجاری در خصوص آن ها به ثبت رسیده قابل اعمال خواهد بود، مشروط بر اینکه استفاده از این علامت در رابطه با آن کالاها یا خدمات نشان دهنده پیوندی میان کالاها و خدمات مزبور و مالک علامت تجاری ثبت شده باشد و منافع مالک تجاری ثبت شده احتمالاَ در اثر چنین استفاده ای زیان ببیند.
ماده 2 موافقت نامه تریپس نیز به نوعی از علائم مشهور حمایت به عمل آورده و مقرر کرده که کشورها مجاز نمی باشند که استفاده از یک علامت را در کنار علامت دیگر اجبار و الزام نمایند.
در واقع استفاده از یک علامت داخلی در کنار یک علامت مشهور خارجی رویه ای بوده است که توسط کشورهای درحال توسعه مورد استفاده قرار گرفته تا بدین وسیله علامت تجاری داخلی را به شهرت برسانند. به نظر می رسد استفاده اجباری از علامت تجاری داخلی در کنار علائم خارجی با اهداف موافقت نامه تریپس که آزاد سازی تجاری می باشد هماهنگی ندارد.
توضیح اینکه به عنوان مثال در قانون 1967 مکزیک مربوط به علائم تجاری و اختراعات در ماده 128 مقرر گردیده استفاده از علائم تجاری خارجی مجاز نخواهد بود مگر اینکه علامت تجاری مربوط به شرکت داخلی که مجوز استفاده از علائم تجاری را دارد در کنار آن مورد استفاده قرار بگیرد.